3 Ekim 2011 Pazartesi

DOKUNSALAR AĞLAYACAKSIN AMA HİÇ DOKUNMUYORLAR


On yıl önceydi, büyük oğlumun üçüncü yaş gününü kutluyorduk. Ev çok kalabalıktı bir gürültüdür gidiyordu, oğlum huysuzlanmış ben yorulmuştum bu da yetmemiş gibi o kadar emek verdiğim bahçeye yağmur yağmaya başlamıştı, her şeyi aceleyle içeriye taşıyordum. Bunca telaşıma rağmen yine gözümden kaçmamıştı , ne de olsa hayatı ‘’şair telaşında’’ yaşayanlardanım.

(Hayatı şair telaşında yaşamak nedir diye sorarsanız budur işte;

Amcalardan dayılardan babalardan oluşan bir grup küçük yuvarlak masanın etrafına toplanmış konuşuyorlardı. Kaybettikleri akrabalarından akranlarından, memlekette daha kimlerin öldüğünden ve artık arkadaşlarının pek kalmadığından yalnızlıklarından.

Sonra arada bir susup gözleri dalıyordu hepsinin. Birbirlerinin yüzlerine bakamadan ‘’Acaba sıra hangimizde?’’ mi diye düşünüyorlardı ?

İçim burulmuştu alelacele yanlarından gelip geçerken gözlerim onlara takılıyordu. Arada bir çöken hüzünlerine tanık oluyordum. Nasıl bir şeydi yaşlanmak ve yakınlarının ölümüne tanık olmak?

Yalnızlık aslında insanın akranlarını kaybetmesidir. Seni anlamayan insanlardan oluşan kalabalıklar sadece yalnızlıklarını hatırlatır insana.

Geçenlerde facebookta bu güzel şarkıya rastladım. Hem şarkının sözleri müziği kadar klibi de çok etkileyiciydi. Oyuncu o duyguyu çok güzel vermişti. Yok yok vermemişti bence yaşamıştı.
O gün o masada babalar amcalar dayılar ölümü konuştular. İki yıl sonra babam eksildi o masadan ….

Sonra bir daha biri daha……..


Anason kokarken sofralar
Yaşlandırıyor seni aynalar
Her geçen gün birer birer
Masadan eksiliyor dostlar


video

10 yorum:

  1. Hüzünlerdirdi çok olsun o da yaşadığını hissettiriyor insana. Yüreğine sağlık harika olmuş.

    YanıtlaSil
  2. @ KGK
    Teşekkür ederim, hüzün bizim insan yanımız

    YanıtlaSil
  3. Ben de hep sormuşumdur... Gidenler mi kalanlara üzülür daha fazla acaba; kalanlar mı gidenlere diye ?

    YanıtlaSil
  4. @ tutsak
    Ben de aynı şeyi düşündüm sık sık gidenleri bilemeyeceğim ama kalanların çiğeri lime lime olur çok iyi bilirim

    YanıtlaSil
  5. Rıdvan'ın acısı yüreğimde tazeyken tam üstüne geldi bu yazı... Haklısınız, akranlarını kaybetmenin yalnızlığı çok hüzünlü... Sanırım siz de tanırdınız Rıdvan'ı, Dr. Rıdvan Şahin aile hekimliği camiasında tanınan ve sevilen bir insandı. Benim Sultanbeyli'de; hem İstanbul'da hem de İstanbul'dan masallar kadar uzak olan o varoş semtinde, 3 yıl beraber çalıştığım bir abimdi. Ciğer yarama tuz bastı bu yazı, yüreğinize sağlık

    YanıtlaSil
  6. @ selmin
    Ah selmin ah, facebook'ta rastladım bir şarkı diye yazmıştım ya; Sevgili Rıdvan için paylaşmıştı bir doktor arkadaş bu şarkıyı. Orada izlemiş ve dinlemiştim. Duygusal yolculuğum Rıdvan ile başlamış ve babamla bitirmiştim. Rıdvan ile tanışıklığımız, toplantılardan bir selamdan ibaretti. Ölümünden sonra yazdıklarını okudum özellikle de varoş semtinde çalışırken yazdıkları o kadar etkilendim ki. Neden iyiler erken ölür? Dayanamazlar mı dünyaya?
    Nur içinde yatsınlar

    YanıtlaSil
  7. Dostlarının eksilmemesi günbegün artması temennisi ile...
    teşekkürler-saygılarımla

    YanıtlaSil
  8. @ Mahmut Emin
    Amin....
    Mesela facebook ve blog dostlarım artıyor ne güzel :)

    YanıtlaSil
  9. Yarın tam bir ay olacak babamı kaybedeli ve ilk kez şimdi ağlıyorum. Dokundun bana...
    ozlemkan

    YanıtlaSil
  10. @ özlem
    Sevgili özlem umarım kötü etkileşim olmamıştır.
    Ağlamak iyi gelir insana babamın acısını ancak öyle hafifletebildim seni anlıyorum
    sevgiler

    YanıtlaSil